انواع سیستم های انرژی خورشیدی
سیستمهای انرژی خورشیدی به چند نوع مجزا تقسیم میشوند که هر کدام برای جذب بهینه توانایی خورشید طراحی شدهاند. سیستمهای فتوولتائیک (PV)، رایجترین نوع، نور خورشید را مستقیماً با استفاده از مواد نیمههادی در صفحات خورشیدی به برق تبدیل میکنند. این سیستمها میتوانند به شبکه متصل باشند یا مستقل عمل کنند و انعطافپذیری لازم برای کاربردهای مختلف را فراهم آورند. سیستمهای حرارتی خورشیدی، که دسته عمده دیگری هستند، انرژی خورشیدی را جمعآوری میکنند تا آب یا هوا را برای مصارف خانگی، تجاری و صنعتی گرم کنند. این دسته شامل جمعآورندههای صفحهای تخت و جمعآورندههای لولهای تخلیهشده هستند که بهویژه در آبوهای سرد بسیار کارآمدند. سیستمهای توان خورشیدی متمرکز (CSP) از آینهها یا عدسیها برای متمرکز کردن نور خورشید بر یک ناحیه کوچک استفاده میکنند و دمای بالایی ایجاد میکنند که توربینهای بخار را برای تولید برق به حرکت درمیآورد. این سیستمها معمولاً در نیروگاههای بزرگ به کار میروند. سیستمهای خورشیدی غیرفعال که نیازی به تجهیزات مکانیکی ندارند، از عناصر طراحی ساختمان مانند پنجرههای رو به جنوب و مواد دارای جرم حرارتی برای جمعآوری و توزیع انرژی خورشیدی در گرمایش و سرمایش استفاده میکنند. سیستمهای ترکیبی خورشیدی تکنولوژیهای مختلفی را مانند صفحات فتوولتائیک و جمعآورندههای حرارتی ترکیب میکنند و بدین ترتیب حداکثر جذب انرژی و بازده سیستم را فراهم میآورند. هر نوع سیستم برای نیازهای خاصی طراحی شده و قابلیت مقیاسپذیری از کاربریهای مسکونی تا کاربریهای عمومی را دارد که انرژی خورشیدی را به منبعی همهجانبه و پایدار تبدیل میکند.